من عشق را در تو

       تو را در دل  

             دل را موقع تپیدن

و تپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

       سکوت را در شب

             شب را در بستر

و بستر را برای اندیشیدن به تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

            زندگی را بخاطر زیبایی اش

   و زیبایی اش را بخاطر تو دوست دارم

من دنیا را بخاطر خدایش خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

ای دوست من :

زندگی بهتر با شعار اینجا و اکنون

محبوبی را که چشم انتخاب کند چه بسا که محبوب دل نشود اما

آنکه را که دل بپسندد بی گمان نور چشم خواهد شد

لحظه ها را گذراندیم که به خوشبختی برسیم

غافل از آنکه لحظه ها همان خوشبختی بودند

برگرد که من بی صبرانه در انتظار

آمدنت به جاده می نگرم

اکنون تجربه می کنم بیست ودومین

سالمرگ زندگی ام را

و تو بیا نگاه کن

که چه زشت به لحظه های بی توبودن

می خندد

شب قبل از مرگ است

هوا ابری و آسمان بارانی

امشب واژه ها چه سخت به ذهن آبی ام

تلمبار می شوند!

شاید گلایه خواهند کرداز نبود و نیامدنت...

تو بگو کدام شب را بی فکر من روز می کنی

کدام جادو لحظه هایت را پر کرده

که حتی نگاهی به تنهایی ام نمی کنی؟

روز مرگ من باز فرا می رسد...

من اینجام اینجا !

گور من اینجاست . مرا پیدا کن...

هر که خواهی باش اما باش

و برای روح مرده ام مرحم باش

سلام

جا داره که از دوستانم غزل جان عزیز آرزو جان عزیز ایمان عزیز  تشکر کنم که همیشه منت گذاشتن

و از وبلاگ من دیدن کردن و منو با نظرات نازشون راهنمایی کردن