مرا صد بار از خود برانی دوستت دارم

به زندان خیانت هم کشانی دوستت دارم

چه سود از مهرورزیدن چه حاصل از وفا کردن

من حسود قصه های شادیم

شمع کور لحظه های آبیم

انتظار چهره ای پروانه وار

شبها به امید  تو ای پاک تر از پاکی ای نجیب تر از نجابت ای روشن تر از تشعشع روشنایی...

دل را پرکشان به سویت می فرستم به امید اینکه شاید....

شبانگاهان از خدا میخواهم این فرسنگها  فاصله را که ناتوان کرده توان ناتوانم را از بین ببرد

تا من و تو درخیابانی که عشق ما را از روی حسادت  درآن قرار داده بی حضور کسی حتی خدا

 پرواز کنیم ولی...

اگر این رویا من به رنگ سبز عاشقی در اید دیگر شبا هنگام به امید چه کسی از فرسنگها سیاهی

 شب را به سپیدی بنگرم

من هیچگاه پس از مرگم جرات نکرده ام که در ایینه بنگرم

و آنقدر مرده ام که هیچ چیز

                      مرگ مرا دیگر ثابت نمی کند.....   

وه چه شیرین است بر سر گور تو ای عشق نیاز آلود پای کوبیدن

            وه چه شیرین است از تو ای بوسه سوزنده مرگ آور چشم پوشیدن

 آتشی بود و فسرد        رشته ای بود و گسست

دل چو از بند تو رست       جام جادوئی اندوه شکست

آمدم تا به تو آوبزم لیک دیدم که تو آن شاخه بی برگی

                              لیک دیدم که تو بر چهره امید خنده مرگ

برايت اشك خواهم ريخت

   گنه كردم گناهي پر زلذت        
                                                                   كنار پيكري لرزان ومدهوش
              خداوندا نمي دانم چه كردم      
                                                                    در آن خلوتگه تاريك و خاموش
              در آن خلوتگه تاريك و خاموش    
                                                                    نگه كردم به چشم پر ز رازش
              دلم در سينه بي تابانه لرزيد     
                                                                    ز خواهشهاي چشم پر نيازش
              در آن خلوتگه تاريك و خاموش    
                                                                    پريشان در كنار او نشستم 
             لبش بر روي لبهايم هوس ريخت  
                                                                    ز اندوه دل ديوانه رستم
             فرو خواندم به گوشش قصه عشق
                                                                    تو را مي خواهم اي جانانه من
             تو را مي خواهم اي آغوش جانبخش
                                                                   تو را اي عاشق ديوانه من
             هوس در ديدگانش شعله افروخت     
                                                                  شراب سرخ در پيمانه رقصيد
             تن من در ميان بستر نرم               
                                                                    بر روي سينه اش مستانه لرزید