قالب وبلاگ

Free Template Blog

قالب بلاگفا

قالب پرشین بلاگ

قالب میهن بلاگ

قالب جوان بلاگ

قالب ایران بلاگ

قالب رویا بلاگ

قالب پرشین بلاگ

قالب بلاگ وب

حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

ابزار وبلاگ نویسی .


سرانجام 

 

آموزه های زندگی

 
 
مهربانی های صادقانه
 


 
  نوشته شده توسط دوست در جمعه بیست و هشتم آذر 1393

 




 
 
شهید ادواردو آنیلی (مهدی )
 
 
  نوشته شده توسط دوست در شنبه هشتم آذر 1393

 




 
 
 
 

معلم چو آمد، به ناگه کلاس؛
چوشهری فروخفته خاموش شد
سخن های ناگفته در مغزها
به لب نارسیده فراموش شد

معلم ز کار مداوم مدام
غضبناک و فرسوده و خسته بود
جوان بود و در عنفوان در شباب
جوانی از او رخت بر بسته بود

………………….

سکوت کلاس غم آلود را
صدای رسای معلم شکست
زجا احمدک جست و بند دلش
از این بی خبر بانگ ناگه گسست

“بیا احمدک درس دیروز را
بخوان تا بدانم که سعدی چه گفت”
ولی احمدک درس ناخوانده بود
به جز آنچه دیروز از وی شنفت

عرق چون شتابان سرشک ستم
خطوط خجالت به رویش نگاشت
لباس پر از وصله و ژنده اش
به روی تن لاغرش لرزه داشت

زبانش به لکنت بیفتاد و گفت
“بنی آدم اعضای یکدیگرند”
وجودش به یکباره فریاد کرد
“که در آفرینش ز یک گوهرند”

در اقلیم ما رنج بر مردمان
زبان و دلش گفت بی اختیار
“چو عضوی به درد آورد روزگار”
“دگر عضوها را نماند قرار”

“تو کز…، تو کز…” وای یادش نبود
جهان پیش چشمش سیه پوش شد
نگاهی ز سنگینی از روی شرم
به پایین بیفکند و خاموش شد

در اعماق مغزش به جز درد و رنج
نمی کرد پیدا کلامی دگر
در آن عمر کوتاه او خاطرش
نمی داد جز آن پیامی دگر

ز چشم معلم شراری جهید
نماینده آتش خشم او
درونش پر از نفرت و کینه گشت
غضب می درخشید در چشم او

“چرا احمدِ کودنِ بی شعور،”
معلم بگفتا به لحنی گران
“نخواندی چنین درس آسان بگو”
“مگر چیست فرق تو با دیگران؟”

عرق از جبین، احمدک پاک کرد
خدایا چه می گوید آموزگار
نمی داند آیا که در این دیار
بود فرق مابین دار و ندار؟

چه گوید؟ بگوید حقایق بلند؟
به شرحی که از چشم خود بیم داشت
بگوید که فرق است مابین او
و آنکس که بی حد زر و سیم داشت؟

به آهستگی احمد بی نوا
چنین زیر لب گفت با قلب چاک
“که آنان به دامان مادر خوشند
و من بی وجودش نهم سر به خاک

به آنها جز از روی مهر و خوشی
نگفته کسی تاکنون یک سخن
ندارند کاری به جز خورد و خواب
به مال پدر تکیه دارند و من

من از روی اجبار و از ترس مرگ
کشیدم از آن درس بگذشته دست
کنم با پدر پینه دوزی و کار
ببین دست پر پینه ام شاهد است”

سخن های او را معلم برید
هنوز او سخن های بسیار داشت
دلی از ستم کاری ظالمان
نژند و ستمدیده و زار داشت ؟

معلم بکوبید پا بر زمین
و این پیک قلب پر از کینه است
“به من چه که مادر ز کف داده ای ؟”
“به من چه که دستت پر از پینه است ؟!”

رود یک نفر پیش ناظم که او
به همراه خود یک فلک آورد
نماید پر از پینه پاهای او
ز چوبی که بهر کتک آورد !

دل احمد آزرده و ریش گشت
چو او این سخن از معلم شنفت
ز چشمان او کورسویی جهید
به یاد آمدش شعر سعدی و گفت :

ببین، یادم آمد، دمی صبر کن
تامــل، خــدا را، تامــل، دمـی …
“تو کز محنت دیگران بی غمی”
“نشاید که نامت نهند آدمی!


 
  نوشته شده توسط دوست در پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393

 




 
 
پس کی راحت میشم ؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!
 

راحت میشم!!!!!


 
  نوشته شده توسط دوست در چهارشنبه بیست و هشتم آبان 1393

 




 
 
امید
 

 

 

 

یوسف میدانست تمام درها بسته هستند

اما بخاطر خدا حتی به سوی در های بسته دوید،

و تمام در های بسته برایش باز شد

اگر تمام در های دنیا هم برویت بسته بود،

بدو،چون خدای تو و یوسف یکیست...

 

 

 


 
  نوشته شده توسط دوست در چهارشنبه بیست و یکم آبان 1393

 




 
 
روز دانش آموز
 

 

روز دانش آموزاینم تقدیم به گل های کلاس خودم 


 
  نوشته شده توسط دوست در چهارشنبه چهاردهم آبان 1393

 




 
 
محرم
 


 
  نوشته شده توسط دوست در شنبه دهم آبان 1393

 




 
 
 

آمدم آب به خیمه برسانم که نشد

چقدر غصه و غم خوردم از این غم که نشد

 

تیرِنامرد اگر یاور مشکم می شد

می شد این آب شود چشمه ی زمزم که نشد

 

حیف شد چیز زیادی به حرم راه نبود

سعی کردم بدنم را بکشانم که نشد

 

تا دو دستم به بدن بود علم بر پا بود

خواستم حفظ شود بیرق و پرچم که نشد

 

سعی کردم که نیفتم ز روی اسب ولی

ضربه آنقدر شتابان زد و محکم که نشد

 

گفتم این لحظه ی آخر که در آغوش تو ام

لا اقل روی تو را سیر ببینم که نشد

 

هر دو دست و سر و چشمم به فدای سرِ تو

هر چه آمد به سرم نصف شما هم که نشد

 

بگو از من به رقیه که حلالم بکند

آمدم آب به خیمه برسانم که نشد

 

يا ابالفضل العباس ع یا باب الحوائج ادرکنی

 

.

باغ مي سوزد در آتش اي دريغا آب نيست

فصل بي تابي است اينجا غنچه ها را تاب نيست

يک نيستان ناله مي جوشد از اين دشت بلا

يک چمن گل مي رود از دست، اما آب نيست

بانگ هل من ناصر من بي جواب است اي دريغ

در طواف خيمه ها لبيکي از اصحاب نيست

در حريم عشق تنها مانده يک ششماهه گل

کز شرار تشنه کامي خرّم و شاداب نيست

اي هماي آسمان پرواز من با من بيا

جز تو ديگر تشنه ي وصلي در اين محراب نيست

گز کسي بر رويت اي گل شبنم آبي نزد

ديده بگشا گوهر اشک آنقدر ناياب نيست

گاه احرام آمد و نزديک شد ميقات وصل

غنچه ي نشکفته ام برخيز وقت خواب نيست

مي برم شايد بسوزد بر تو قلب آفتاب

گر چه مي بينم به رويت رنگ چون مهتاب نيست

مي کنند آهسته نجوا برگ ها در گوش هم

اي گل زهرا گلوي نازکت را تاب نيست

ظلم اين نامحرمان ما را از او محروم ساخت

ور نه بي مهر و وفايي در مرام آب نيست

استاد شفق

 التماس دعا

.

 
  نوشته شده توسط دوست در پنجشنبه هشتم آبان 1393

 




 
 
حضرت حق...
 
پشت هر کوه بلند

 

           سبزه زاریست پر از یاد خدا

 

           که خدا هست دگر غصه چرا؟ 

 

        آرزو دارم خورشید رهایت نکند..

 

                             غم صدایت  نکند

 

                   ظلمت شام سیاهت نکند

 

وتو را از دل آنکس که تنش در تن توست

 

 

                               حضرت دوست

 

                                جدایت نکند 

 

 

 

                                                

                                                                                                                                                 

                                                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
  نوشته شده توسط دوست در شنبه بیست و یکم تیر 1393

 




 
 
مطالب پیشین
 
 

 

Powered By blogfa.com Copyright © 2009 by hael
This Themplate  By Theme-Designer.Com

 
 

.:: Menu ::.

صفحه ی نخست
پست الکترونیک

آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ
لينك rss
طراح قالب

 

.:: About ::.

.:: Others ::.





.:: Archive ::.

آذر 1393
آبان 1393
تیر 1393